Als je niet weet wat je voelt na een relatiebreuk

Na een relatiebreuk verwacht je misschien dat je overspoeld wordt door emoties. Verdriet, boosheid, of misschien zelfs opluchting. Maar het kan evengoed gebeuren dat je helemaal niet weet hoe je je voelt. Je merkt vooral dat je je niet voelt zoals normaal. Het lijkt meer een brij van onrustige gevoelens, maar geen enkele emotie komt duidelijk naar boven.

Je denkt misschien: ik voel niks. Maar vaak is het juist dat je heel veel tegelijk voelt. Er zijn zóveel indrukken en gevoelens door elkaar, dat je brein er geen duidelijke emotie van kan maken. Daardoor lijkt het leeg of vlak, terwijl er onder de oppervlakte van alles gaande is.

Als iemand je vraagt hoe het met je gaat, heb je dan ook simpelweg geen helder antwoord

Een breuk kan op allerlei manieren verlopen. Soms in berusting, je bent het er samen over eens dat de koek op is en gaat redelijk vreedzaam uit elkaar. In mijn werk zie ik vooral de andere kant: vechtscheidingen, hoge-conflict scheidingen, complexe situaties waarin altijd kinderen betrokken zijn. En juist dat maakt het nog schrijnender, omdat hun pijn vaak ondergesneeuwd raakt in het strijdtoneel van de ouders.

Over dat onderwerp schrijf ik nog een apart artikel. In dit stuk wil ik me richten op iets anders: het verdoofde gevoel dat je na een relatiebreuk kunt ervaren. Dat moment waarop je merkt dat je wel dóórgaat, maar niet meer goed weet wat je voelt.

Waarom je je leeg of verdoofd kunt voelen na een breuk

Je doet de dagelijkse dingen, opstaan, werken, boodschappen, zorgen voor anderen, maar vanbinnen voelt het leeg en bedrukt. Je weet dat er van alles gaande is, maar je kunt het niet benoemen. Het is geen verdriet, geen boosheid; meer een dof en onbestemd gevoel. Dat alleen al kan verwarrend zijn. Hoort dit wel zo?

Verdoofd raken door shock en ontregeling

Soms komt dat verdoofde gevoel door de shock van de situatie. De klap is zo groot dat je brein als het ware een demper zet op je emoties. Je regelt wat er geregeld moet worden, maar de gevoelens zelf lijken buiten bereik te blijven.

Na een periode van intense emoties kan leegte volgen

Het kan ook gebeuren na een periode van paniek, woede of intens verdriet. Het moment dat je beseft: dit is echt voorbij, er valt niets meer te herstellen. En dan komt de verdoofdheid. Niet alleen omdat je systeem zegt “genoeg voor nu”, maar ook omdat je oog in oog staat met de leegte die achterblijft. Wat nu? Het gevoel van uitzichtloosheid of verslagen zijn kan je zo lam slaan dat er weinig meer doordringt.

Mijn ervaring met verdoofd voelen

Zelf herken ik dit gevoel ook. Bij mij kwam er eerst een golf van paniek en verdriet. Het moment dat ik besefte dat het écht voorbij was, sloeg om in verdoofdheid. Niet weten wat ik voelde, alleen een bedrukt soort leegte. Voor mij hing dat ook samen met alles wat er gebeurd was en het besef dat de relatie voorbij was. Misschien was het ook een vorm van berusting.

Is niets voelen na een relatiebreuk normaal?

Ja. Niets voelen is óók een reactie. Het zegt niet dat de relatie je koud liet. Het is vaak een teken dat je brein en lichaam manieren zoeken om de realiteit behapbaar te maken. Soms door emoties af te vlakken, soms door ze in fases toe te laten.

Het verschil tussen verdoofd zijn en gevoelens wegstoppen

Er is wel een verschil tussen verdoofd zijn en gevoelens bewust wegstoppen. Verdoofd zijn gebeurt vaak vanzelf. Gevoelens die je actief wegduwt omdat je ze niet wilt voelen, komen later meestal toch terug, vaak intenser. Vraag jezelf eerlijk af: voel ik nu echt niets, of vermijd ik iets?

Herkenning in het dagelijks leven

Misschien geef je een standaardantwoord als iemand vraagt hoe het gaat. Misschien vraag je je af of je wel ‘normaal’ reageert, omdat je niet huilt of boos bent. Of je vult je dagen met praktische dingen omdat dat veiliger voelt dan stilstaan. Begrijpelijk.

Hoe herken je dat je je emotioneel afgevlakt voelt?

Emotioneel afgevlakt zijn herken je vaak aan kleine signalen in je dagelijks leven. Je leeft op de automatische piloot en doet de dingen zonder er echt bij stil te staan. Je omgeving dringt niet goed door en gesprekken glijden langs je heen. Je bent er fysiek wel, maar in gedachten ergens anders. En als iemand vraagt hoe je je voelt, kun je het eigenlijk niet goed benoemen.

Om mee te nemen

Emoties hebben hun eigen tempo. Soms komen ze met volle kracht, soms druppelen ze langzaam door. Er is geen goed of fout tempo. Misschien voelt het nu vlak of leeg, en dat is óók een manier waarop je systeem je beschermt.

Wat helpt, is jezelf serieus nemen in wat er nu wél is. Zie een verdoofd gevoel niet als een tekortkoming, maar als informatie: dit is hoe je systeem nu omgaat met iets wat veel te groot voelt. Stel jezelf af en toe de vraag: wat heb ik nu nodig? Soms is dat rust, soms afleiding, en soms juist ruimte om stil te staan. Alles mag meebewegen ♥

Meer zicht op wat je voelt?
Als je niet goed weet wat je voelt, helpt het soms om het grotere plaatje te zien. In mijn overzicht van de 5 verwerkingsfasen na een relatiebreuk ontdek je waar jij nu ongeveer zit en dat kan rust geven. Je kunt ‘m hier inzien: Info verwerkingsfasen na een relatiebreuk